|
70,80,90,00,10
Phil Collins Geboren: 30.01.1951
Leeftijd: 61
Chiswick, Londen, UK
Website: genesis-music.com
|
 |
In 1970 beantwoordt de 19-jarige Collins een advertentie in het Engelse muziekblad Melody Maker waarin gevraagd wordt om een drummer. De advertentie werd geplaatst door de toenmalige manager van de progressieve rockband Genesis, met de toen nog onbekende Peter Gabriel als leadzanger. Tijdens de auditie werden verscheidene drummers beluisterd, maar er was er geen één die zoveel indruk maakt als de jonge Collins. Collins baarde opzien door zijn technische manier van spelen. Of zoals Tony Banks (Genesis' toetsenist) ooit in een interview zei: "Toen Phil bij de band kwam, was hij de beste muzikant in de band".
Naast drums zingt Collins ook de leadvocals bij enkele Genesis nummers zoals 'For Absent Friends' van het album Nursery Cryme en 'More Fool Me' van het album Selling England by the Pound, en is hij de vaste achtergrondzanger tot 1975.
In 1975, na de tour van het album The Lamb Lies Down On Broadway besluit zanger Gabriel Genesis te verlaten. Na een intensieve speurtocht naar een nieuwe zanger, zonder resultaat, besluit Collins zelf de leadvocals op zich te nemen. Op de albums blijft hij ook drummen, maar voor de liveshows wordt een nieuwe drummer gezocht. In 1976/1977 is dit Bill Bruford (Yes, King Crimson). En vanaf 1977 (als Bruford zich op andere dingen wil richten) wordt de drumkruk tijdens de live shows ingenomen door Chester Thompson (Frank Zappa, Weather Report).
Het eerste album met Collins als leadzanger (A Trick of the Tail) is een groot succes. Het album verkoopt meer dan alle andere vroegere Genesis-albums samen. De band is commercieel het meest succesvol met Collins als zanger. In 1978 is daar dan ook de eerste wereldhit: Follow You Follow Me.
Tijdens de jaren '70 speelt Collins ook drums bij jazzfusionband Brand X en speelt op albums van onder andere Brian Eno,Robert Fripp en John Cale. In de jaren '80 speelt Collins met onder andere Adam Ant, Eric Clapton, Howard Jones, Tears for Fears en Robert Plant.
In de jaren '80 verhuist Genesis van progressieve rock naar een meer ruimer muzikaal georiënteerde band. Ze zijn dan al lang niet meer in één muzikaal genre onder te brengen. Met Collins als leadzanger behaalt Genesis een lange rij van succesvolle albums en singles, zoals het album Invisible Touch uit 1986, dat voor Genesis het eerste nummer 1-album in Engeland is. De groep ontvangt datzelfde jaar ook een MTV "Video Of The Year"-award voor de video van de hitsingle 'Land Of Confusion'.
Na een enorme wereldtournee in 1992 en 1993 als vervolg op het album We Can't Dance, zegt Collins in 1993 Genesis vaarwel. Collins wil zich meer richten op zijn solocarrière en vindt dat hij dat niet langer kan combineren met zijn rol in Genesis.
Toch komt Collins in 1999 nog een keer samen met zijn oude Genesis-bandleden Peter Gabriel, Tony Banks, Mike Rutherford en Steve Hackett om het nummer Carpet Crawlers opnieuw op te nemen voor de hitcompilatie: Turn It On Again...The Hits.
In 1981 start Collins zijn solocarrière met het album Face Value, een album dat tot vijf jaar na de release in de albumparades bleef opduiken. De nummers die later Face Value zouden worden vond Collins te persoonlijk om te gebruiken voor Genesis (veel gaan over de scheiding van zijn eerste vrouw in 1978) en ze verdwijnen aanvankelijk in de koelkast. Maar nadat Atlantic Records-baas Ahmet Ertegün de nummers gehoord heeft, biedt hij Collins gelijk een contract aan. De eerste single van het album In The Air Tonight wordt meteen een grote hit over de hele wereld, en opeens is Collins naast leadzanger van Genesis ook een succesvol soloartiest.
Collins gaat door met zowel Genesis als zijn solocarrière en brengt in 1983 zijn tweede soloalbum uit: Hello, I Must Be Going. De single van dit album, een cover van The Supremeshit 'You Can't Hurry Love' wordt een wereldwijd succes. Ook het album zelf verkoopt goed. In 1982 en 1983 gaat hij voor het eerst als soloartiest op wereldtournee. Zijn allereerste soloconcert vindt plaats in het Congrescentrum in Den Haag.
In 1982 produceert, drumt en zingt hij achtergrond op Something's Going On het eerste soloalbum van Anni-Frid Lyngstad, beter bekend als de roodharige Frida van de Zweedse popgroep ABBA. In 1984 wordt Collins gevraagd een nummer te schrijven voor de film Against All Odds. Collins heeft nog een ongebruikt nummer van de Face Value-sessies en besluit dit te gebruiken voor de film. Met Against All Odds (Take a Look at Me Now) heeft Collins een nieuwe wereldhit en een Oscarnominatie te pakken.
In 1985 komt Collins' meest succesvolle soloalbum tot dan toe uit: No Jacket Required. Met een lange reeks top 10-singles (waaronder Sussudio, Don't Lose My Number, Take Me Home en One More Night) en verscheidene Grammy's is Phil één van de grootste wereldsterren van de jaren 80. Ook zijn duet met Earth, Wind and Fire-zanger Philip Bailey, Easy Lover, is wereldwijd een hit. In 1985 gaat Collins wederom op wereldtournee en speelt hij voor miljoenen fans tijdens de 'No Jacket Required World Tour....No Ticket Required!"
In datzelfde jaar treedt Collins tijdens Live Aid niet alleen op in het Wembley-stadion in Engeland, maar ook in Philadelphia met Led Zeppelin en Eric Clapton. Hij was per Concorde naar Philadelphia gevlogen zodat hij dezelfde dag nogmaals het podium op kon. Een prestatie die tot de dag van vandaag niet geëvenaard is.
In 1988 pakt Collins het acteren weer op, als hij de hoofdrol speelt in de film Buster. Een film over Buster Edwards, één van de overvallers tijdens de grote treinroof in Londen begin jaren '60. Zijn muziek voor de film, A Groovy Kind Of Love en Two Hearts - die Collins samen met Motown-schrijver Lamont Dozier schrijft - worden wereldhits. Ook speelt Collins in de ultieme jaren '80-serie Miami Vice.
In 1989 komt But Seriously uit. Een album vol nummers over problemen in de wereld. Van honger en racisme tot oorlog, maar ook enkele zeer persoonlijke nummers over de band met zijn vader, zijn eigen zoon en zijn mislukte huwelijk. Ook dit album breekt weer alle verkooprecords. Het is tevens het best verkochte Britse album aller-tijden. De single Another Day in Paradise wordt al gauw geadopteerd door vele daklozenorganisaties over de hele wereld en Collins vraagt hen te helpen door tijdens elk concert geld op te halen voor een plaatselijke daklozenorganisatie. Het geld dat opgehaald wordt verdubbelt hij.
Collins maakt zich in die periode niet geliefd bij de merchandisingbedrijven, door bij elk concert aan het publiek te vertellen vooral geen Phil Collins-T-shirts of andere merchandising te kopen omdat hij toch al "enough fucking money" heeft. Het geld kan beter in de collectebussen voor de daklozen gestopt worden.
Het album ...But seriously wint een Grammy Award voor Record Of The Year en in 1990 begint Collins' derde solotour, de Serious Tour met als resultaat de cd Serious Hits Live! en de video/dvd Serious Hits Live in Berlin!
In 1993 (als Collins Genesis inmiddels heeft verlaten, en na opnieuw een uitstapje als acteur met een hoofdrol in de film Frauds) komt Collins' vijfde soloalbum uit: Both Sides. Dit keer geen upbeatnummers met veel blazers, maar juist rustige zeer persoonlijke en vaak hartverscheurende nummers. Geïnspireerd door zijn stuklopende huwelijk, is dit album geheel door Collins zelf opgenomen. Hij schrijft alle nummers alleen, speelt alle instrumenten en produceert het zelf. Het is zijn meest persoonlijke album tot dan toe.
Alhoewel het album wereldwijd de nummer 1-positie in de albumlijsten behaalt, verkoopt het niet zo goed als zijn voorgangers. Collins begint vanaf dat moment te voelen dat hij niet meer echt thuishoort in het muziekwereldje, zoals hij zelf zegt in enkele interviews. Toch gaat hij met de muziek van dit album (en zijn voorgangers) op tournee, de grootste tot nu toe.
In 1994 en 1995 gaat de Both Sides world tour langs elk continent. Van Europa tot Azië, Afrika en Zuid-Amerika. In twee jaar tijd speelt Collins voor miljoenen mensen over de hele wereld.
In 1996 komt Dance Into The Light uit. Collins heeft het geluk hervonden in de liefde en dat is te horen. Met onder andere een cover van Bob Dylans The Time's They Are A Changin, en het vrolijke Wear My Hat (met in de videoclip een gastoptreden van Danny DeVito), grijpt dit album weer iets terug naar de Collins rond de tijd van But Seriously. En alhoewel het album daaraan doet denken, weet het niet het succes ervan te evenaren.
In 1997 tourt Collins met "The Dance Into The Light....A Trip Into The Light World Tour" over de wereld. Voor het eerst speelt Collins niet vanaf een normaal podium, maar op een rond podium geplaatst in het midden van de zaal. Dit houdt in dat de gehele band gedurende het concert in beweging moet blijven om voor iedereen even goed zichtbaar te kunnen zijn.
Collins heeft zijn liefde voor jazz- en bigbandmuziek nooit onder stoelen of banken gestoken. In 1996 speelt Collins twee shows met een Big Band in de Royal Albert Hall in Londen voor Nelson Mandela en de Engelse koningin. Hierdoor bloeit Collins' liefde voor de jazz weer op, en besluit hij met de 24-koppige Phil Collins Big Band op tournee te gaan langs vele grote jazz-festivals, waaronder die in Montreux in Zwitserland en het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Veel mensen staan verbaasd als blijkt dat Collins niet zal zingen tijdens deze optredens. Hij speelt wel Genesis- en solonummers, maar nu alleen instrumentaal, in bigbandstijl en op zijn favoriete instrument, de drums.
In 1998 gaat Collins nogmaals met de Big Band op tournee, en neemt ook het livealbum The Phil Collins Big Band, A Hot Night In Paris op.
Na dit succes stort Collins zich in een totaal andere wereld...
Als Collins door Disney wordt gevraagd muziek te schrijven voor hun nieuwste film Tarzan, twijfelt hij eerst of hij wel muziek kan schrijven zoals Alan Menken of Elton John dat ooit deden voor Disneyfilms. Als Disney hem ervan overtuigt dat ze niet willen dat hij schrijft zoals Menken of John, maar juist als zichzelf neemt Collins de uitdaging aan. De film Tarzan wordt een groot wereldwijd succes. Als klap op de vuurpijl wint Collins in 1999 ook een Oscar voor het nummer You'll Be In My Heart, de titelsong van de film, geschreven voor zijn dochter Lily.
In 2002 komt Collins' zevende soloalbum uit: Testify. De eerste single van het album (Can't Stop Loving You) is een wereldhit (met een nummer 1-positie in onder andere de Verenigde Staten) en met hoge noteringen in de rest van de wereld lijkt Collins terug van weggeweest, maar zoals hij zelf zegt: "Ik ben nooit weggeweest, alleen wat minder in beeld". Het album verkoopt desondanks niet naar verwachting in Engeland en Amerika, maar weet wel de harten van de Europeanen en Aziaten te veroveren door top 5-posities in onder andere Nederland, Duitsland, Frankrijk, Spanje, Italië, België, Japan en China.
Tijdens de opnamesessies voor Testify in 2000 wordt Collins getroffen door een beroerte in zijn oor, waardoor een gedeelte van zijn gehoor aan de linkerkant wegvalt. Zijn dokter raadt hem af ooit nog op tournee te gaan. Naarmate de tijd echter verstrijkt raakt Collins gewend aan zijn mindere gehoor en kan hij er goed mee omgaan. Een tournee zit er echter niet meer in, vreest hij. Dan wordt hij opnieuw gevraagd door Disney om muziek te schrijven voor een film. Ditmaal voor Brother Bear. Deze keer geen Oscar, maar wel een succesvolle single: Look Through My Eyes.
In 2002 speelt Collins drums in de huisband van het Queen's Jubilee concert, een rockconcert ter ere van het gouden jubileum van de Britse Koningin Elizabeth. Als huisdrummer speelt Collins met zo'n beetje iedere artiest, onder wie Ozzy Osbourne, Paul McCartney, Queen en Cliff Richard. De hele wereld krijgt te zien hoe veelzijdig deze grote kleine man uit Londen is. Ook treedt hij zelf op met 'You Can't Hurry Love'.
In 2003 kondigt Collins dan toch zijn afscheidstournee aan. De gehoorbeschadiging is niet verdwenen, maar het heeft zich goed aangepast aan de hersenen en dus besluit Collins om de kans te grijpen om nog één keer afscheid van zijn fans te nemen, voordat hij zijn taak als vader prioriteit gaat geven. En hoewel Collins niet ophoudt met albums maken of optreden zal dit wel het einde betekenen van lange tournees.
De First Final Farewell Tour, met in het voorprogramma Mike and the Mechanics (de band van oud Genesis gitarist Mike Rutherford), begint in juni 2004 en gaat langs alle grote Europese steden. Collins trekt volle stadions, waaronder de Amsterdam ArenA (uitverkocht binnen 15 minuten) en het Olympisch Stadion in München. Elk beschikbaar kaartje tijdens het Europese deel van de tour wordt verkocht. Na een vakantiepauze hervat de tour in september 2004 door Noord-Amerika en Canada aan te doen.
De tour gaat verder in oktober 2005, waarbij Collins Griekenland, Turkije, de Verenigde Arabische Emiraten, Israël, Rusland, Finland, Estland, Letland, Hongarije, Kroatië, Servië-Montenegro, Roemenië, Libanon, Ierland, Schotland, Tsjechië en Dubai aandoet.
Al met al is de First Final Farewell Tour Collins' grootste en langste tournee uit zijn carrière.
In 2005 wordt Collins gevraagd om samen met Disney te werken aan een musicalversie van de film Tarzan uit 1999. Collins schrijft negen nieuwe nummers voor de musical, evenals verscheidene instrumentale nummers en begeleidt het creatieve team en de cast vanaf dag 1 tot aan de première op 10 mei 2006 in New York. De officiële cd van de musical (met als bonustrack het nummer Everything That I Am gezongen door Collins) wordt in juli 2006 uitgebracht. In 2007 vindt de première plaats van de Nederlandse versie van de musical Tarzan. Ook hier wil Collins zo veel mogelijk bij betrokken zijn, en is dan ook veelvuldig in Nederland te vinden tijdens castingsessies en repetities. Natuurlijk is Collins ook aanwezig op de première in Scheveningen. Alhoewel de musical in Nederland uitermate succesvol is, dalen de bezoekerscijfers in New York. Disney besluit daarom om de musical Tarzan vanaf 8 juli 2007 te laten stoppen. Na iets meer dan een jaar valt het doek voor de Amerikaanse versie van de musical.
In 2006 komt er plotseling (zoals Collins dat zelf zegt) een einde aan zijn huwelijk met Orianne. Officiële berichten zeggen dat 'verschil in interesses' de twee uit elkaar hebben laten groeien. Collins is compleet uit het veld geslagen door de plotselinge beslissing van zijn (nu) ex-vrouw, en heeft moeite met de verwerking van de scheiding. In interviews zegt hij dat hij nu vooral leeft voor zijn twee zoontjes, en hij deze zoveel mogelijk wil zien. Hij blijft wel in Zwitserland, dichtbij zijn 'twee jongens' wonen. Vooral door deze gebeurtenis is Collins blij dat hij weer een tijdje met 'oude vrienden' kan gaan optrekken.....
Op 19 oktober 2006 werd bekend dat Genesis weer op tournee gaat. Op 7 november 2006 hebben Phil Collins, Mike Rutherford en Tony Banks een persconferentie gegeven om "Turn It On Again...The Tour" aan te kondigen.
Na een gesprek met Steve Hackett en Peter Gabriel backstage na Collins' concert in Glasgow in november 2005 bleek al gauw dat Peter Gabriel, vooral vanwege albumopnames, het zich niet kon permitteren om op tournee te gaan. Na deze afwijzing besloten Collins, Rutherford en Banks (toen Gabriel en Hackett vertrokken waren) om als trio op tournee te gaan.
Vanaf juni tot en met oktober 2007 zullen Collins, Rutherford en Banks (samen met Chester Thompson en Daryl Stuermer) langs verscheidene Europese, Amerikaanse en Canadese steden trekken met een licht en podiumshow, inclusief een 30 meter hoog podium met een scherm dat maar liefst 9 miljoen LED-lampen bevat. Meer dan ooit voor een rockconcert.
Wat die toekomst gaat brengen is bij Collins altijd onzeker. Hij staat erom bekend dat uitspraken over de toekomst nog al eens kunnen wijzigen, dus het is nooit zeker wat er gaat gebeuren in de toekomst. Op de vraag of er ook een nieuw soloalbum zal komen, antwoordde Collins dat hij veel materiaal geschreven heeft (vooral na de scheiding van Orianne) maar dat hij op dit moment geen behoefte heeft aan het uitbrengen van het materiaal. Hij schrijft vooral voor zichzelf en heeft geen zin in alle werkzaamheden die horen bij het maken en promoten van een nieuw album.
In een recent interview tijdens de Folk Awards in februari 2008 refereerde Phil nogmaals aan zijn 'pensioen'. Hij vertelt dat het enige wat hij wil op dit moment is van zijn pensioen genieten, maar dat sommige mensen hem er telkens uit proberen te trekken. Hij wil zijn tijd nu vooral gebruiken om samen te zijn met zijn twee zoontjes en om zijn hobby's golfen en zeilen te kunnen beoefenen. Muziek uitbrengen of optredens geven is (op dit moment) verleden tijd voor hem......
Tijdens een interview op een persdag in Disneyland Resort Paris in april 2009 vertelt Collins dat hij bezig is met het schrijven en opnemen van nieuwe nummers, maar dat hij nog niet weet wat hij daarmee gaat doen. Een tournee zit er sowieso niet in vertelt hij. |
Bezoekers 36
| 
Luisteraars 2490
|
